สวัสดีค่ะ ครั้งนี้ปิ๋มขอเป็นคนเล่าเรื่องเองแล้วกันนะคะ หลังจากทริปเจ้าพระยาที่ผ่านมา ด้วยความมันยังไม่เลือนหาย ความอยากก็เข้ามาแทรก จึงได้มีทริปนี้เกิดขึ้นมา แต่จะบอกก่อนว่าคนที่อยากก็ไม่ใช่ปิ๋มคนเดียวนะคะ

พี่กิ๊กกับพี่นกก็อยากไม่แพ้กัน สำคัญตรงที่ว่าครั้งนี้เราจะหาปลาเบี้ยวเจอหรือไม่

หมายเดิม เข้ามาเจิมคนก่อนเอาฤกษ์เอาชัย เป็นรู้กันว่าวันนี้ไม่แห้วแน่นอน

ยิ้มหวานๆกับปลาตัวแรกๆ อิอิ

ปลากระสูบเจ้าพระยา แรงดีจริงๆค่ะ

แจร่ม สะจริง คนตกเนี่ย อิอิ

ตกมาได้ ก็ปล่อยไปนะคะ

เย้ไม่แห้แล้วคร่า

พี่นกก็ไม่ช้า ของยังงี้ไม่ต้องรอกันค่ะ

ไซร์สวยน่าดู

ปล่อยเหมือนเดิม

ปลาที่นี่ถ้าเป็นกระสูบ ก็จะขึ้นฝูงกินลูกปลาเหมือนปลาเขื่อนค่ะ เห็นปุ๊ปก็ตีไส่เข้าไปเลยค่ะ

มีสองคันก็กินสองคันค่ะ

แจร่ม

สำหรับเหยื่อ บอกตรงๆถ้าเห็นขึ้นแบบนี้ตีอะไรไปก็โดน แต่ตีป๊อบเราก็จะได้อารมณ์ช๊าทผิวน้ำมากกว่าค่ะ

ปล่อยคืนลงสู่แม่น้ำเพื่อนๆมา จะได้ไม่แห้วกันนะคะ

ส่วนหมายก็ดูไม่ยากค่ะ ที่ใหนมีคนที่นั่นก็มีปลากระสูบค่ะ เพราะปลาที่นี่ส่วนนึงก็อาศัยอาหารจากคนนี่แหละค่ะ แต่ก็ต้องดูดีๆนะคะ ตกซี้ซั้ววอาจโดนเค้าว่าได้ อาจเป็นปลาที่เค้าให้อาหารอยู่ประจำถ้าเห็นคนก็ขอสักหน่อยไม่เสียหายค่ะ

ตกได้แล้วก็บรรทึกใว้ในอัลบั้ม ค่ะ

แล้วก็ปล่อย

เจ๋งมั้ยคร้าบบบบบ

ปลาขึ้นก็ตื่นเต้นแล้วค่ะ

จะช้าทำไม ขอตีสักหน่อยแล้วกัน

คัยซากูระแอ๊คชั่นสวยจริงๆค่ะ

ขึ้นมาสะใหญ่ทีเดียวเชียว

เย้ !

เรายังคงปั่นป่วนกับกระสูบไม่เลิกลา ใครจะอดใจใหวหล่ะคะ

กลับบ้านนะคะ น้องสูบ

ได้อีกแล้วค่ะ พวกเราผลัดกันตกค่ะ เพราะว่าพี่กิ๊กแกถ่าย วีดีโอไม่ทัน คิวใครก็คิวมันนะคะ

พี่กิ๊กตากล้องก็อดใจไม่ใหว ขอด้วยๆ 

คนที่ผานร้อนผ่านหนาวมาเยอะ ยังอดใจไม่ใหวเลย อิอิ

ยิ้มแแฉ่งเลยนะ